15 јули 2006

Роби

15 Јули, 2006 - 02:41

Понекогаш се присетуваше на времето кога беше дете. Сите го сакаа, ги занимаваше со неговиот неисцрпен хумор. Ги знаеше напамет сите епизоди од „Солунски Патрдии“ снимани во Куршумли Ан, ги имаше на
VHS касета која постојано ја премотуваше. - „Слушај!.... Слушај како мириса ширденот кај Ангелета“
За занимавање на другите дури измисли и нов лик базиран на Мистер Бин и го нарече Мистер Босна. Кажуваше вицови, ги имитираше К-15 и во главно ја исмеваше неговата помала сестра нарекувајќи ја Каљуш, а таа се расплакуваше зашто мислеше дека е погрден збор, а не дека тоа е само кучето на Марика.
Веќе на тринаесет години, за втори мај седеше во селото на камен покрај куќата на другар му, со женска во скут, цигара во раката и пиво во другата. Да го видеше некој од страна, сигурно дека немаше да поверува на своите очи.
Сите го колнеа лошото друштво, малку ги колнеа неговите. Татко му од ситен крадец на туѓа бензиска, прерасна во крупен крадец на сопствена бензиска, додека на мајка му и беше поважно како е исончана и колку часа поминала на фитнес, отколку што и беше важно за него. Тие знаеја дека тој почна да пуши мара, дека почна да краде пари од џебовите на луѓето што спиеја кај нив на гости.. и не превзедоа ништо.
Кој знае дали се изненадија кога го фатија со потешки дроги. Низ градот се слушаше дека ретки биле оние што како него на натпреварите можеле да исшмркаат 23 сантиметри кока наеднаш. Го однесоа во Германија на шетање, додека сите знаеја дека оди на лечење. Сепак, и таму ги најде дилерите. Го носеа и во Хрватска, Бугарија... ништо не им успеа. Му купија голем мотор, му даваа коли какви ќе посака, му изградија куќа. Но нешто сигурно недостигало. Падна од моторот и се искрши самиот исто колку и него, а кога се опорави сруши билборд со новата кола на татко му.
Секој ден неговиот тен жолтееше се повеќе, подочњаците му се зголемуваа, неговата душа испаруваше од секоја негова пора.
Дали беше свесен или не, се наоѓаше на сопствената свадба, на неполни дваесет и две години. „Фатимеее! (Пушти ме бе!)“ - се присети на Солунските Патрдии и се насмевна.
Дали ја сакаше или не, во салата со останатите гости го чекаше шеснаесет годишната Кристина бремена со негово дете. Ја поправи цртата на огледалцето и ја шмркна, не знаејќи повеќе чиј роб е.

Нема коментари: