29 Март, 2006 - 23:29
Објавено во Елфаско бр. 48, март 2006
- Значи договорено? Оваа сабота, исто место, исто време. – рече Кристи.
- Да, дебела. Обавезно се гледаме. Одам сега, имам проект за пишување. Чаос! :* – одговори Саша и се дисконектира. И така се жалеше дека нетот и е слаб во последно време.
Се немаа видено еден месец. Од пред Нова Година, откако малку им заладија односите. Зафатени женски, немаат време, посебно кога се ближат испитни сесии. Овие две стално се договараа во име на сите четири, веќе стари другарки од средно. Тогаш две по две седеа на трета и четврта клупа во средната редица, а главна фора им беше “ти текнува?“ што алудираше на нивниот стар класен со златен заб кој повремено со рацете во џеб, си го местеше пенисот на сред предавање.
По матурата, нивна навика стана од време на време да се гледаат во местото кое во време на популарната серија, го нарекуваа секс-енд-д-сити кафè.
Фејт е со црвената коса. Од пред некое време, веќе ја сметаа за правничка, бидејќи почна да се облекува посериозно. Нејзината коса беше секогаш беспрекорно сјајна, поради што Кристи стално и завидуваше, но затоа, пак, ја обожаваше нејзината смисла за хумор. Лиза беше таа со динамичниот сексуален живот, но не беше плава или глупава. Покрај тоа, имаше многу отворен однос со сите, па затоа секогаш кога имаа проблем, трчаа кај неа за совет. Саша пишуваше добри и морбидни текстови во средно, а сега беше затрупана само со пишување на проекти за факултет. А Кристи, таа беше конзервативката во друштвото, која беше голема бубалица и на која стално и ги извлекуваа зборовите кога се работеше за секс муабети.
Откако завршија средно, ништо повеќе не беше исто. Наместо секој ден, се гледаа еднаш, два пати во месецот. Дечковците доаѓаа и си одеа, караниците исто. Тие се менуваа, но знаеја дека секогаш ќе бидат тука една за друга. Барем додека наоѓаат време да излезат во секс-енд-д-сити кафè.
Сабота, девет часот. Кристи се спрема, но знае дека иако само таа пешачи, повторно ќе стигне прва на средбата. А надвор е минус 15 степени, па не и се чека и мрзне сама. Знае дека Саша повторно ќе доцни пола саат - саат, автобусот на Лиза ќе доцни поради мразот, а Фејт нема да најде место за паркирање најмалку 5 минути. Се договорија повторно да се најдат во секс-енд-д-сити кафèто иако одамна не беа стапнале таму откако идиотот келнер и се пушти на Саша покрај тоа што имаше девојка. Се облече помалку спортски отколку што обично се облекува, мораше да им парира на згодните другарки, да не им руши просек во убавина.
“Сигурно Саша и Фејт повторно имаат по некоја нова блуза, можеби и сукња, Лиза позајмила од сестра и бидејќи си менуваат работи... Да се потсредам и јас“. – си помисли.
На слабото жолто светло во вц-то нанесе пудра за која знаеше дека нема совршено да и го покрие црвенилото на лицето, стави лабело на испуканите усни и направи секси фаца иако знаеше дека е лоша. Се завитка во дебел шал што и одговараше на новите фармерки, ги облече војничките чизми до колена, стави плетена капа што тотално и го нарушуваше подобрениот “look“ и излезе.
Одејќи низ познатите улици, овој пат внимавајќи да не се лизне и да испадне идиот пред другите минувачи, размислуваше низ што се поминале заедно, тие четири. Се сети на сликата од средношколската екскурзија каде се сите гушнати, поцрвенети и со светнати очи од благо пијанство. Потоа на сликата од последниот роденден на Саша каде сите беа пристојно облечени и насмеани, но сепак сериозни. Малку и падна жал што нивната детска наивност исчезна и наместо да зборуваат за што ќе испрашува хемија, тие разговараа за факултет, секс и планови за иднината. А колку би сакале да зборуваат каде ќе одат на голем одмор, “на пица или на кифли?“. Се сети на Лиза која секогаш јадеше кифла со чоколаден крем на која ставаше кечап, малку се згрози и се насмевна.
Полека, Кристи стигна на закажаното место. Замижа со очите барајќи ги останатите но, иако не распознаваше ликови поради слабиот вид, во ниту една контура не ги препозна чекорите на нејзините другарки. Сепак, не чекаше долго. Од некоја страна се стрча Лиза и ја изгушка како да се немаат видено сто години. А се видоа минатиот викенд кога имаа испит во исто време.
- Кај си бе? – праша Лиза. - Долго чекаше?
- Знаеш, ко стално. – се насмевна Кристи.
- Овие уште не се стигнати? – праша Лиза, иако знаеше дека е непотребно.
- Знаеш, ко стално! – додаде Кристи и двете прснаа од смеа.
- Да одиме, знаат кај да дојдат! – рече Лиза и ја повлече Кристи за рака.
Секс-енд-д-сити кафè беше реновирано. Поголемо, но полно со старци како и порано. Затоа го сакаа тоа место, зашто беше тивко, светло и немаше познати фаци што не сакаа да ги видат. На Кристи ѝ се допаѓаше тоа што внатре имаше копии на слики од Климт и веднаш се сети на сликата каде Саша беше фотографирана пред нејзината омилена слика во музејот во Виена. “Знаела дека е забрането да се слика во музејот, а пак го направила тоа за мене.“ – помисли Кристи и благо се насмевна.
Седнаа во аголот на кафèто, подалеку од студенилото што доаѓаше од прозорците.
- Не ми се верува, идиот уште работи тука! – промрчи Кристи, забележувајќи го келнерот покрај шанкот.
- А бе ти е гајле, баш ќе го изреметеме. Пички сме или што сме? – задоволно искоментира Лиза.
- “Кога гледаш дека јас се правам наудрен пред девојка ми, прави се и ти“ – Кристи го имитираше келнерот со лигав глас. – Идиот! – се насмевна.
- Ооо, здраво Игор, како е? – праша Лиза наудрено додека келнерот се доближуваше до нивната маса.
- Здраво. Повелете. – рамнодушно ги повтори зборовите што одеа со описот на работата.
- Како стално, за мене капучино со шлаг. – Кристи го порача нејзиното омилено кафе во градот.
- За мене црвено вино. Александрија. И гледај да не истуриш! – се правеше шмизла Лиза.
Игор кимна со главата и се оддалечи.
- И многу кикирики! – дофрли Лиза. Двете се насмевнаа знаејќи како порано тој трчаше да им носи кикирики од ново и на ново, додека беше заинтересиран за Саша.
Кога Игор се оддалечи, Кристи проба да ја утеши Лиза.
- Немој да се секираш за колоквиумите, ќе положиш на испит, знам.
- Да ама веќе ми е смачено. Морам да положам.
Отворање на врата и бран на ладен возух им го оттргна вниманието. Останатата половина на друштвото влета внатре смеејќи се. Откако другарски се изнагушкаа, седнаа на масата на двете празни столчиња.
- Кај сте бе женски? – смешкајќи се загадочно како и секогаш, праша Фејт.
- Еве бе, конечно назад тука! – рече Лиза. – Игор е на смена. Почнав да го гњавам. – додаде, гледајќи кон Саша.
- Е супер, гледајте сеа праење пичка америчка! – со искра во погледот искоментира Саша.
Игор се доближи до масата носејќи го капучиното и виното. Ги остави пред Кристи и Лиза, а таа дофрли:
- Нели порано сипеше вино во чашата? – го предизвика.
Тој тури половина чаша, ги остави кикириките до пепелникот и со кисел поглед им се обрати на останатите.
- За вас, девојки?
- За мене нес кафе, ама не многу јако. И со шеќер. – одговори Фејт.
- Мммм... едно мартини, суво. – рече Саша, со преправен глас на метрополска шмизла. Со зелена маслинка и шеќер по рабовите на чашата. – додаде и се насмевна како да го победила со џејмс бондовска умешност.
Откако тој се оддалечи, сите брзнаа во смеа. Кристи додаде:
- Му ја видовте фацата? Хехехе...
Смеата ја прекина стандардното прашање на Саша.
- И како сексот а? – со насмевка праша Саша, a смеата продолжи уште погласно.
Оддалечувајќи се од пријатното друштво, камерата се вивна нагоре зумирајќи го жолтиот лустер во француски стил додека клишеирано во позадина се слушаше џагорот на најдобрите другарки измешано со звукот на некој италијански сентиш.
